Godus



Wielokrotnie podchodziłem do recenzowania tej gry, ale jakoś ani razu mi się nie chciało - raz nie miałem weny, a raz za mało czasu. Cóż, mam nadzieję, że teraz postaram się bardziej. Dodam, że jest to sequel Populusa. Ile razy marzyłeś o byciu bogiem? Wolisz być strasznym gromowładnym, czy może poczciwym, dobrym władcą?

 Jesteśmy bogiem, a naszymi wyznawcami są na początku jaskiniowcy. Możemy niszczyć, formować, zmieniać ukształtowanie terenu jak chcemy! To idealne zajęcie dla rzeźbiarzy! Jednak z czasem trochę nużące. Musimy powiększać ląd, by znalazło się więcej miejsca na mieszkania wyznawców. Każda taka akcja zabiera nam cenne punkty wiary. Dostajemy je od wiernych, aby "przypomnieć im" o sobie możemy ich troooszkę nastraszyć. Zrobimy to wywołując trzęsienie ziemi, albo zsyłając deszcz meteorytów! Niesamowicie nużącym zadaniem jest ciągłe kształtowanie przez nas terenu. Sam nie wiem ile setek ruchów po ekranie wykonałem po godzinie grania. Jest to niezwykłe czasochłonne zajęcie. I nagle pojawia się monotonia, która namawia użytkownika by kliknąć "Odinstaluj". Rozwój naszych mocy oraz epok jest przedstawiony za pomocą kart. Dzięki ich odblokowywaniu będą nowe mieszkania, w których mieszkają nasi poddani. Aby odblokować należy posiadać daną ilość surowców. Uwierzcie mi - jak zaczniecie rzeźbić to świat stanie się naprawdę brzydki.

Gra jest średnia. Nużącym działaniem jest ciągłe usuwanie gór, a w dodatku nie zawsze to wychodzi. Po prostu króluje tu wieczna nuda. Grafika jest dobra - wymiarowa. Dźwięki są dziwne... stękanie wyznawców to nie to, czego się spodziewałem. Jest to po prostu nierozbudowana gra. Jak na wersję beta nie jest wystarczająca.

+ pomysł na grę
+ grafika
- realizacja
- NUDNOści
- słaba rozbudowa gry

PODSUMOWANIE:

Grafika: 9/10

Pomysł: 10/10

Dźwięki: 1/3

Wykonanie: 3/8

Grywalność: 3/5

Ogólna ocena:  26/36



Temple Run 2


Pierwsza odsłona tej gry pojawiła się na AppStore w 2011. Androidowy klasyk. Najpopularniejszy, wraz z Subway Surfer'em, Temple Run doczekał się drugiej części! Tę grę pokochały miliony! Osobiście jestem jednym z tych milionów. Każdy, kto grał w pierwszą część, nie będzie miał problemów z drugą. W grze chodzi o to, aby uciekać przed potworem. Chciałeś kiedyś poczuć się jak Indiana Jones lub inny poszukiwacz przygód? To teraz będziesz mógł się wykazać!

Główny bohater ma za zadanie uciekać przed potworem, który wychodzi z jaskini. Gdy lekko obrócimy telefon w prawo, wtedy nasza postać podczas biegu będzie bardziej po prawej stronie drogi. Mechanizm ten działa również w odwrotny sposób. Dzięki temu będziemy mogli zbierać monety oraz omijać dziury i inne przeciwności losu. Warto dodać, że nasza postać biega samoczynnie, a naszym zadaniem jest tylko przesunięcie palcem po ekranie. W grze pojawiają się zakręty. Musimy wybrać któryś z dostępnych rozdroży. Jeśli nie wybierzemy, wtedy spadniemy. W grze jest waluta - monety. Za nią będziemy mogli kupić nową postać lub ulepszyć aktualną. 

Największy plus jest taki, że tak dobra produkcja jest w zupełności darmowa. Grafika i dźwięk są na odpowiednio wysokim poziomie. Występują tu mikropłatności. Gra idealna do zagrania w kolejce do sklepu lub podczas jazdy pociągiem. I o dziwo nie nudzi się aż tak szybko.

- mikropłatności
+ grafika
+ dźwięk
+ nie nudzi się zbyt szybko

PODSUMOWANIE:

Grafika: 9/10

Pomysł: 9/10

Dźwięki: 3/3

Wykonanie: 7/8

Grywalność: 4/5

Ogólna ocena:  32/36

Subway Surfer

Opublikowany wiosną 2012 na urządzenia z systemem Android i iOS. Wraz z Temple Run jest to najpopularniejszy runner. Wcielamy się w nastolatka o imieniu Jake, który jest skate'em. Ubiera się w ten styl, jeździ na desce oraz lubi barwić pociągi swoimi graffiti. Te w ramach zemsty postanawiają być przeszkodą dla chłopaka, podczas pościgu. Pościgu przed kim? Jest to zły inspektor wraz ze swoim psem.

Gdy zdobywamy punkty, wtedy postać biegnie szybciej, a nam jest trudniej. Biegamy po torach kolejowych, na których często musimy wchodzić lub unikać pociągi. W trakcie rozgrywki natrafić można na kilka ulepszeń pomagających nam uciec. Najważniejszym z nich jest plecak odrzutowy, dzięki któremu wznosimy się nad linie kolejowe. Każdy z tych elementów jest limitowany czasowo. Sterowanie w grze ogranicza się do czterech ruchów - przesunięciu palcem w górę, dół, prawo i lewo. Sterujemy bohaterem z tyłu pleców. O dziwo gra nie znudzi nam się tak szybko, ponieważ na gracza czeka zestaw misji. Jake nie jest naszym jedynym dostępnym bohaterem. Jest domyślny, ale za monety kupić będziemy mogli inne postacie.

 Gra wciąga - nie da się tego ukryć. Gdyby ktoś miał się mnie zapytać, który z runnerów najlepszy - nie byłby nim SS. O wiele bardziej podoba mi się Temple Run. Subway ma również swój własny charakter, jednak Temple jest zdecydowanie lepszy - przynajmniej dla mnie. Jednak dla dzieci, ale nie tylko, ta gra powinna być idealna! Wyraziste kolory cechują tą grę i nadają jej charakteru. Można grać ze znajomymi oraz samemu. Są często regularne aktualizacje, dzięki temu czujemy, że twórcy naprawdę się o nas troszczą. Niestety po jakimś czasie się nudzi.

+ opcja multiplayer
+ grafika
- może się znudzić

 PODSUMOWANIE:

Grafika: 10/10

Pomysł: 5/10

Dźwięki: 2/3

Wykonanie: 8/8

Grywalność: 5/5

Ogólna ocena:  30/36





Pou



Tej gry nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. Od kilku dobrych lat zajmuje czołowe miejsce w rankingu gier androida. Sam do końca nie wiem, jaki jest jej fenomen. Zaczęło się od Tamagotchi, a skończyło na Moy. Cóż, oryginalność to podstawa - szkoda, że brakuje tego producentom. Czy warto jednak pobrać ją na swój telefon? Nie. Dlaczego? O tym przeczytacie poniżej.

W tej grze chodzi o to, aby zajmować się naszym stworem, ziemniakiem, kupą, lub po prostu tym czymś. Są wskaźniki potrzeb, a każda wykonana przez nas czynność podwyższa poziom jednej z nich. Jeśli zwierzak jest głodny - należy go nakarmić. Jeśli widzimy, że jest brudny - trzeba go umyć. Czas działa nam na niekorzyść! Z każdą minutą, podczas grania w którąś z minigier potrzeby nieznacznie spadają. Aby kontynuować rozrywkę musimy je uzupełniać. Za monety, które można zdobyć grając w gry, możemy kupić inny kolor naszego bohatera, lub nową tapetę na ścianę. Nasz bohater może mieć zwierzaka, samochód i własny ogródek obok domku! Warto dodać, że Pou w Twoim telefonie będzie żył, dopóki go nie odinstalujesz. Tak więc smutno będzie, gdy po prostu zapomnimy, że mamy tę grę na urządzeniu i po miesiącu wejdziemy, a przy naszym Pou będzie pełno gówien, a statystyki będą czerwone. Tak, on robi kupę, którą musimy posprzątać.

Dźwięki w grze sprawiają średnie wrażenie. Owszem, są dopasowane, aczkolwiek to po prostu nie to. Idzie się zdenerwować słysząc podczas grania jakieś pojękiwania. Grafika jest również nie na miejscu. Po pierwsze font! Jest strasznie... może jest czytelny, ale po prostu nie ten - odstrasza. Po drugie - wszystkie inne elementy. Mamy do czynienia z grubymi, czarnymi konturami. Hello! Żyjemy w XXI wieku - w erze gier 3D, a twórcy nie mogli nawet usunąć tych kontur? Kolejny minus: tak jak wyżej napisałem - brak oryginalności! Gdyby chociaż Pou różniło się jakoś od swoich poprzedników. Przynajmniej w grze są osiągnięcia. Sama rozgrywka ogranicza się jedynie do karmienia i grania naszym zwierzem. Jest słabo, naprawdę słabo. Nigdy nie myślałem, że takiej jakości gry będą zajmować tak wysokie pozycje.

+ różnorodność gier
+ osiągnięcia
+ multiplayer
- pomysł został skopiowany 
- grafika

PODSUMOWANIE:

Grafika: 3/10

Pomysł: 4/10

Dźwięki: 1/3

Wykonanie: 4/8

Grywalność: 3/5

Ogólna ocena:  15/36




Angry Birds: Transformers


Każdy chyba zna film Transformers oraz serię Angry Birds. Co mają ze sobą wspólnego? To, że możemy grać w Transforptaki na telefonie! Wściekłe ptaki to gra, gdzie wystrzeliwujemy birdsa, aby zniszczył świnkę. By wygrać dotąd musiałeś zniszczyć wszystkie prosiaki i mieć w zanadrzu po wystrzeleniu co najmniej jednego ptaka (nie, nie tego w spodniach!). Autorzy próbowali odsunąć wysyłanie tych ptaszysk już przy Angry Birds Go, jednak prawdziwa deformacja zaistniała w wersji Transformers.

W tej grze są dwa plany. Na pierwszym znajduje się nasz ptako-robot, który automatycznie biega w prawą stronę. Podczas biegania na drugim planie pojawiają się wszystkim znane zielone świnki. Musimy je szybko zastrzelić. Oto cała filozofia. Ptaki można ulepszać za pomocą wirtualnej waluty. Tutaj Rovio zaliczyło klęskę. Nie pozwalają nam ulepszyć tego co chcemy - narzucają nam ulepszenie pierwszej rzeczy, nawet jak byśmy chcieli ulepszyć drugą. Pieniądze znajdziemy grając. Tak jak wyżej pisałem za pieniądze możemy ulepszać ptaki oraz dodawać health poition. Są jeszcze gemy. Początkowo mamy ich mnóstwo, ale po zakupie regeneracji już ich nie ma.

Rozgrywka jest przyjemna, jednak sama gra nudna, a długość poziomu nie zachwyca. Chcecie grać w grę, w której level trwa dwie minuty? Ja nie. Największą klęskę Rovio położyło na grywalność. Mianowicie każda plansza strasznie długo się ładuje. Myślę, że jest to efekt celowy, aby gracz nie spędził kilkudziesięciu sekund na levelu. Racja, aby przedłużyć rozgrywkę wystarczą głupie ekrany ładowania - czego chcieć więcej. Na szczęście oprawa muzyczna robi wystarczająco dobre wrażenie. Nie możemy zapominać też o mikropłatnościach. Gdziekolwiek postawimy nasz palec czeka nas propozycja zakupu czegośtam. O reklamach też nie wspomnę. Grę odradzam - nie ma tu nic ciekawego.

- reklamy
- długość poziomu
- wieje nudą
- mikropłatności
- długość ładowania poziomu
+ rozgrywka
+ oprawa muzyczna


 PODSUMOWANIE:

Grafika: 10/10

Pomysł: 4/10

Dźwięki: 3/3

Wykonanie: 6/8

Grywalność: 1/5

Ogólna ocena:  24/36